ای کویر در حریق
باغبانِ باغ تیغ
ای غروب غم زده
خرمن ملخ زده
ظلمت بی مهتاب
چشمه آبش هیچ
نِی ستان در شرر
چشم های در به در
بغض در حلق خموش
دل از خود بی هوش
با تو ام ای دل من
عاشق بی مامن
خسته ام، وای دریغ
باغبانم، باغبانِ باغ تیغ
اصفهان، فروردین 88
